Hermeneus, fomentando la agricultura local y su consumo vía internet

Fortalecer el comercio y los productores locales. Ése es el objetivo principal de Hermeneus, una herramienta digital que facilita a los productores agrícolas darse a conocer, y a los usuarios que se integren en la plataforma, alimentos cercanos y de primerísima calidad.


"«Imaginemos la feria de Gernika. Están, por un lado, los productores, ofertando diferentes tipos de alimentos. Por otro lado, los consumidores, que se acercan a Gernika en busca de algo que comprar, o simplemente, para echar un vistazo. La plataforma Hermeneus es exactamente lo mismo, pero en formato digital. En ese mercado virtual, nuestro papel sería el del Ayuntamiento de Gernika, proporcionando un lugar y unas casetas para que los productores puedan vender sus productos sin problemas». De esta manera define Juan Gancedo, responsable de Marketing y comunicación, el papel y propósito empresarial de Hermeneus, un nuevo proyecto que promete dar que hablar."


"..."


"El objetivo, por tanto, es optimizar las transacciones a nivel local. Que una persona sea consciente de que comprar algo criado o producido a nivel local, cerca de su lugar de residencia, le sale muchísimo más barato que cualquier producto de grandes superficies. «Convencer a los usuarios de que un queso producido en las faldas del Gorbea es más económico que traer un kilo de naranjas desde Valencia», ése es el objetivo de Hermeneus."


"..."


http://gara.net/paperezkoa/20111128/306372/es/Hermeneus-fomentando-agricultura-local-su-consumo-via-internet

Will Allen, THE URBAN FARMER

http://vimeo.com/15997939

Will Allen, Chief Executive Officer believes, “If people can grow safe, healthy, affordable food, if they have access to land and clean water, this is transformative on every level in a community.  I believe we cannot have healthy communities without a healthy food system.”

Their goal is a simple one: to grow food, to grow minds, and to grow community.

So how do they do it?

Growing Power’s projects fall into three essential areas:

Grow - Projects and Growing Methods - Growing Power demonstrates their easy to replicate growing methods through on-site workshops and hands-on demonstrations.  They have farms in Milwaukee and Merton, Wisconsin, and in Chicago, Illinois.  Growing Power has also established satellite-training sites in Arkansas, Georgia, Kentucky, Massachusetts, and Mississippi.

The simple truth is that it all starts with the soil.  Without good soil, crops don’t get enough of the nutrients they need to survive and when plants are stressed, they are more prone to disease and pest problems.  That’s why they grow their own compost and vermicomposting – 10 million tons of it a year.  That compost goes onto every growing bed they raise crops on.  Because they know what goes in to the compost, they aren’t worried that the soil is contaminated with lead or other chemicals that humans just shouldn’t eat.

Bloom - Education and Technical Assistance – Growing Power’s educates folks through local, national, and international outreach for farmers and communities.  They also run multiple youth programs, have an active volunteer base, and actively work on policy initiatives regarding agriculture.

Thrive - Food Production and Distribution – Food production occurs in the organization’s demonstration greenhouses, rural farm site in Merton, and urban farms in Milwaukee and Chicago.  They also distribute produce, grass-based meats, and value-added products through the activities of over 300 small family farmers in the Rainbow Farmers Cooperative, and the organization’s year-round food security program the Farm-to-City Market Basket Program. They also sell to numerous restaurants and small grocery stores in Chicago, Madison, and Milwaukee.

Baserriaren etorkizunari so

Mendeetan, nekazariei bizitzeko aukera eskaini diete baserriek, eta bide berriak landu behar izan dituzte bizirik irauteko. Gakoa zuzeneko salmenta da, kooperatiba kontsumitzaile talde zein Nekasarearen bidez.


Lanordu jakinik ez; beharra, eguraldiaren eta urteko sasoiaren arabera antolatzen den lana eskaintzen du baserriak. Eta bizirik dirau Euskal Herrian bere burua aurrera egiteko aski duenaren eredua izan denak. Administrazioen politiken eta gizartearen bizitza eredua kontra izanik, bere bidea egin behar du. 


Azoka eta, oro har, zuzeneko salmenta oro dira, baserritar askoren arabera, gaur egun daukaten salbazioa. Horretarako, era ugari garatu dituzte Bizkaian. Besteak beste, kooperatiba gisa eratu dute euren lana. Bizkaigane Errigoitiko kooperatiba da eredu horietako bat. 


Nekazaritza iraunkorrean oinarritutako elikadura burujabetza da baserria errentagarri bihurtzeko modu bakarra. Hemengo ekoizleei eusteko hemengo erosleak behar dira. Nekazaritza iraunkorra esaten dugunean iraunkorra zentzu guztietan: osasun aldetik, ekonomia aldetik eta arlo sozialetik. Hori guztia, herria bizi ahal izateko nekazaritza bizi ahal izateko eta erosleak behar duen prezioan bere janaria erosteko. 


Nekazaritza sektorearen egoera kaxkarra da, izan ere azken urteotan ez da egon nekazaritza politika arduratsu bat. Industriaren boom-a izan zenean, nekazaritza bertan behera utzi zen eta gerora egon diren Europako nekazaritza politikek beste nekazaritza mota bat bultzatu dute: intentsiboa eta industriala. 


Administrazio publikoek produkzio handiak sustatu ohi dituzte, nola ekoizten den begiratu gabe. Horren aurrean nekazaritza iraunkorraren alde azaldu behar gara. 


Nekazaritza sektorea bezala, baserritarrak bere produktuak saltzeko azokak ere aldatu egin dira. Betidanik salerosketako azokak izan dira Gernika-Lumoko Urriko Azken Astelehena eta antzekoak, gaur egun, ordea, horietako asko mitifikatu eta jaiegun bihurtu direla deritzo. Baserrietako salmenta, beraz, ez da horrelako ferietan oinarritu behar. 


Euskal Herriko betiko baserriaren eredua berreskuratzea lortu nahiko lukete nekazaritza iraunkorraren alde dauden baserritar askok. Hain zuzen ere, jende berria baserrien munduan murgiltzen denean gai batean edo bestean espezializatu ohi da baina hoberena litzateke lehengo baserria berreskuratzea, hau da, baserria erakunde bat izan dadila, ortuariak, animaliak eta denetarik dituena. Zikloak ixtea diogu horri. Euskal Herrian izan dugun gauzarik onena baserria izan da: bizitzeko bere burua aski duena. 


Nekasarea, sasoian sasoiko produktuen otzara etxean.


Kooperatibak ez dira baserriei irtenbidea emateko modu bakarra. Nekasareagaz (nekazarien eta kontsumitzaileen arteko sarea) baserriari bizirik iraunarazteko alternatiba aurkitu dute. Sasoiko produktuak dituen otzara bat da proposatzen dena. Otzara hori etxera bertara eramaten diote familia bakoitzari. Baserritarrentzat abantaila garrantzitsu bat ere badu sistema horrek, izan ere, plazara joanez gero ez dakizu eramandako produktuetaik zenbat salduko diren. Etxerik etxeko salmentak planifikazio bat egiteko aukera ematen du.

Martiodako programa zehazten

Aste hontan, programa zehaztu dugu. Hasiera baten programarako planteatu genituen erabilerak aztertu ditugu eta batzuk finkoak izan behar dutela argi izanik hauek finkotzat planteatuko ditugu: Produkzioa, Biltegiak eta Ukuiluak. Izan ere hauek urte osoan erabiliko dira eta kokapen finko bat eskatzen dute. Beste hiru erabilerak, hau da Merkatua, Aldi baterako Etxebizitza eta Ikerketa zentrua aldi baterako direnez behin behinekotzat planteatu ditugu. Baina ohartu gara erabilera hauek ez direla independienteak, hau da, beste erabilera baten osagarri direla, hortaz, aurreko hiruren ANEXO edo PARASITO bezala planteatu ditugu. Hau da, behar erabilera horren beharra sortzen denean jada finkoak diren erabileretara gehituko diren anexoetan gauzatuko da erabilera hau, modu honetan erabilera bi, hiru,...gehituz eraikin espazifikoago bat sortuko da.

Eraikin/modulo finkoak kokatzerako orduan azpiegituren sarea izan dugu kontutan, hau da ur eta elektrizitate sarea, ondoren anexoak kokatzean hauek sare orokorrera konektatzeko. Horrez gain, landa lurren erabilera mota eta intentsitatea kontuan izan dugu. Kokapena gauzatzerako orduan biltegi eta ukuiluei dagokienez urrutiagoko eskala batera jo dugu herrizken eta Gasteiz-herrizken arteko harremana sendotzeko baina produkzioa herrian kokatu dugu, hiri nukleoa eta hiri bizitza indartzeko asmoz.

Eraikin finkoen eraikitze sistemari dagoionez, lehenik eta behin zimentazioa izango dute. Egitura arina egin da eta aurrefabrikatua. Portiko bidezko egitura planteatzen dugu, ur isurialde bakarrarekin (euri-urak modu egokian isurtzeko). Fatxadari dagokionez, zurezko fatxada bentilatu bat planteatu dugu: naturaltasuna, egonkortasuna eta berotasuna. Anexoen kasuan akabera metalikoa planteatzen dugu: behin-behinekotasuna eta finkoenganako kontraste estetikoa finkatuz. Eraikin finkoen kasuan, batzuetan isolamendua beharrezkoa izango da eta beste batzuetan ez, eta solerarekin ere gauza bera.

Eraikin finkoen tipologia zehazteko hastapenak egin ditugu. Biltegi eta ukuiluekin hasi gara hauek landa lurretan kokatuko direlako hortaz pasaia impaktu beretsua izango dute. Biltegi mota bi desberdindu ditugu eskari desberdinak dituzten gauzak biltzeko, lehenengoak, gariaren biltegiak, tenperatura eta aireztapen eskari jakin batzuk ditu gariaren kontserba egokirako. Bigarrena, aldiz, makinaria eta ureztatze sistema gordetzekoak ez ditu tenperatura eskaririk, hortaz isolamendu gabekoa izango da. Ukuiluari dagokionez 10 behirentzako ukuiluak planteatu dira, hauen zaintzarako beharrezkoak diren elikagai eta tresnak gordetzeko biltegiarekin. Ukuilua ere isolamendu gabekoa izango da. Portiko tarteei dagokionez, 6 metrokoa erabili da guztietan modulazio bat mantentzekotan. Produzkoaren tipologia lantzeke dugu, hala ere ulertzen dugu herri nukleoan kokatzean bolumetria eta kokapen konplexuagoa izango duela nahiz eta besteekiko akabera eta estetika bera mantendu nahi dugun.

Anexoen kokapenari dagokionez, 6metroko portiko tarteekin korrespendientea izatea planteatzen dugu. Anexo hauek finkoen egiturari nolabait lotzea planteatzen dugu, nahi eta anexoak autoportanteak izan daitezkeen.

"La arquitectura del NI"

Ez kanpoko ezta barruko arkitektura ez betiko ezta egun baterako arkitektura. Red Bull-ek Madrileko "Mataderoan" udan antolatu zituen behin-behineko akademia dugu irudiotan. Emaitza irudiotako herrixka itxurako musika eskola dugu; horrez gain, arkitektura moldakorraren eredu den lan bat da. Proposamen honek arkitektura eta begetazioa integratzen ditu espazio berean. Tarteko espazioak lanerako espazio bezala planteatzen dira. Gainera proiektuaren arkitektura behin behinekoa da, hilebeterako (jaialdiak iraun zuen denbora) eta erabilera eta funtzio anitzak hartzeko:  lanerako konbibentzia, bisitak, musika ikuskizunak, arte eta arkitektura erakustaldiak eta abar. Proiektu hau 80 pertsonarentzako egin zen eta ideia musikariak eta auzoko jendea komunikatzea zen. Proiektua hilabetean diseinatu eta eraiki behar zen. Lehenagoko edizioak New York, Berlin eta Bartzelona bezalako hirietan egin zen, aurtongoa Tokion kokatzea pentsatzen zen baina lurrikararen ondorioz kokapena Madrilera aldatu zen.

Proiektuaren enkargua "express"a izan zen eta 200€ ko kostua metro karratuko. Largarita eta Navarro arkitektuak musikariak barruan hartzeaz gain, komunitate bat sortu nahi zuten. Horrela lan egin zuten, elementuak isolatzen eta aldi berean konektatzen, erabilera desberdineko espazioak sortuz: ofizina guneak, konferentzi guneak, kafetegiak, musikarientzako eta bisitarientzako pabilioiak eta abar. Tokiaren itxura eszenografikoa da: kontratxapatuzko kabina batzuk eta landarezko bideak komuninate itxura duen espazio bat sortzen dute. Antzinako mataderoaren nabearen estalkiak akademia estali eta babesten du.

Grabazio estudioa arzko sakuz osatua dago, gerra garaietako trintxeren bezala. Estalkia marradun imprimaziozko oihalez egina dago, itxura sofistikatu eta berri bat lortuz baina erabiliaren sentsazio hori galdu gabe.

Arkitektura motaren definizioa