BORGES

"...Por antecomedores y galerias salió a patios iguales y repetidas veces al mismo patio. Subió por escaleras polvorientas a antecamaras circulares; infinitamente se multiplicó en espejos opuestos;...En el segundo piso, enel último, la casa le pareció infinita y creciente. "La casa no es tan grande- pensó - La agrandan la penumbra, la simetria, los espejos, los muchos años, mi desconocimiento, la soledad"

Ariketa hontan Borges-en idazki hau leidutakoan sentituako edo irudikatutakoa islatzeko lana egin dut. Emaitza honako irudi hau izan da, badirudi bi gune desberdin sortu zaizkidala (buruan, irudian) bata arrazionalagoa, non espazio bertikal mugagabe batean ibilbide eskegi bat dagoen, espazioak errepikatu egiten dira, galduaren sentsazioa azpimarratuz. Ibilbide arrazional honen ostean badirudi eskilarak trantsizio lana egiten duela bigarren eremu kurbatuago,malguago baterantz. Bigarren eremu hontan espazioa itxiagoa da baina elementuek, ispiluek, sortzen dute galdutasun sentsazioa.